Grâce à un état d’esprit particulier, la promenade urbaine était pour les surréalistes une activité irréelle. Fidèles à la philosophie du « dépaysement » professée par Rimbaud, dans leur errance sans but, ils mettaient en pratique l’idée du « voyage automatique », favorisant la transformation de la routine quotidienne en poésie. Dans son poème, Benjamin Péret – en plaçant Paris dans l’océan Pacifique au cœur d’une ronde de requins affamés – monta d’un cran la barre de l’onirisme topographique. L’errance dans les rues menait toujours à une rencontre inattendue, un échange significatif de regards, confirmant chaque jour l’importance du hasard. « J’acceptais de croire au hasard universel mais à Paris, plus que partout ailleurs, je croyais le voir plus aisément, presque le toucher du doigt », écrivait Soupault.
Paris surréaliste. Livre pour écrire
€11.27
Notes podróżny do prowadzenia prywatnych zapisków, którego inspiracją stały się wędrówki tropem paryskiego surrealizmu. Spacer po mieście, dzięki odpowiedniemu stanowi ducha, był dla surrealistów czynnością irrealną. Błądząc bez celu, wcielali w życie ideę „automatycznej wędrówki” sprzyjającej przemianie codziennej rutyny w poezję. Przemianę tę uchwycili w prozie i fotografiach autorzy notesu.
Strony numerowane; notes z indeksem ułatwiającym porządkowanie dokonanych wpisów.
| Waga | 0.5 kg |
|---|---|
| Autor | |
| Fotografie | Marcin Giżycki |
| Przekład | Véronique Patte |
| Język | francuski |
| Wymiary | 145 x 205 mm |
| Ilość stron | 152 |
| ISBN | 978-83-7866-272-3 |
| Rok wydania | 2018 |
