Mikołaj Kopernik. Książka do pisania

Kategorie: ,

Mikołaj Kopernik, którego geniusz porównywany może być do niewielu znanych nam z historii ludzi, wciąż jest postacią tajemniczą i pełną kontrowersji. Teorie zawarte w jego De revolutionibus orbium coelestium stały się jednym z filarów kultury renesansowej, a dziś wiemy, że także jednym z najśmielszych i najgenialniejszych przykładów geniuszu ludzkiego ducha i umysłu. W Mikołaj Kopernik. Książce do pisania, bogaty, fascynujący żywot wielkiego astronoma zyskuje nową świeżość w relacji Agnieszki Sabor. Kolejne fragmenty przemieszane są cytatami z dzieł genialnego Polaka, dotykającymi tak nieoczywistych tematów jak miłość czy ekonomia, oskarżeniami jego adwersarzy i wypowiedziami bliższych nam czasowo pisarzy.

Prace nad traktatem, który „wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię”, trwały długo. Badawcza intuicja potrzebowała czasu, by przekształcić się w pewność. Ta z kolei niosła w konsekwencji świadomość narażenia życia, wolności, a w najlepszym razie kariery. Nauka nie mogła przecież naruszyć doktryny.  W dodatku Kopernik nie był dysydentem, ale głęboko wierzącym katolikiem. Dlatego tak długo wahał się, co zrobić ze swoją słoneczną teorią. Najpierw, w 1510 roku powstał „Komentarzyk”, krążący w odpisach wśród przyjaciół astronoma. Główne dzieło, „De revolutionibus”, datuje się na rok 1530.  W 1533 roku poglądy warmińskiego uczonego zreferowano papieżowi Klemensowi VII. Norymberski teolog Andreas Osiander, podówczas już radykalny, nie stroniący od skandalu zwolennik reformacji, usunął z tekstu Kopernika przedmowę autora i opatrzył go własną, w której dowodził, że to tylko hipoteza, niekoniecznie prawdziwa,  umożliwiająca jednak konstrukcję ciekawych modeli matematycznych. Norymberczyk rozszerzył też tytuł dzieła astronoma: odtąd miał brzmieć: „De revolutionibus orbium coelestium”.

Wybór tekstów

Agnieszka Sabor

Format

145 x 205 mm

Oprawa

miękka ze skrzydełkami